close
تبلیغات در اینترنت
زیستگاه

جستجوگر پیشرفته سایت



سرو (نام علمی و مشخصات و ...)

نام علمي:  Cupressus sempervirens

نام انگليسي:  Mediterranean cypress , Italian cypress

خانواده:  Cupressaceae

سوزني برگ و هميشه سبز با برگهاي برنگ سبز تيره. متوسط رشد است. طول دوره زندگي متوسط است. بهترين رشد را در آفتاب كامل دارد. گونه اي خشكي پسند است اما در برابر رطوبت نيز سازگاري نشان مي دهد. يك پايه است. میوه بصورت مخروطي تخم مرغي شكل، به بلندي 4-2 سانتي متر و قطر 3 سانتي متر و داراي 12-8 فلس است كه مدت رسيدن آن دو سال است.

ازدیاد بوسیله كشت بذر در اسفند ماه، قلمه در شهريور ماه صورت می گیرد.

مشخصات ويژه:  داراي سيستم ريشه اي گسترده

موارد كاربرد:  گونه اي است چوبده و جهت مصارف صنعتي كشت مي گردد. همچنين بعنوان گونه اي زينتي در حاشيه خيابانها و پاركها مي تواند بصورت رديفي يا حاشيه اي كشت گردد.

ساير گونه هاي سرو عبارتند از:

C. Lambertiana

سر لامبرتين

C. Sempervirens  var. horizontalis

زربين

C. Sempervirens  var. cereiformis

سروناز

C. Sempervirens  var. fastigiata

سرو شيراز

C. Lusitanica

سرو لاوسون

تعداد بازديد : 99
تشی ( مشخصات ،نام علمی و ...) + عکس


تشی

نام فارسی:تشی

نام انگلیسی:indian crested porcupine

نام علمی:hystrix indica

خانواده:خانواده ی تشی ها (hystricidae)

جمعیت:نامعلوم

پراکنش:در سراسر قاره ی آسیا و در ایران به جز آذربایجان غربی ، در تمام استان ها پراکنده است.

زیست گاه:تشی در تمام زیست گاه ها شامل مناطق جنگلی ، کوهستانی و بیابانی زندگی می کند و در مناطق کوهستانی ، بیش تر از بیابانی گزارش شده است.

اندازه:طول بدن این جانور 70 تا 90 سانتی متر ، طول دم 8 تا 10 سانتی متر ، طول خارها 18 تا 35 سانتی متر و وزن آن 11 تا 25 کیلوگرم است.

ریخت شناسی:بدنی پوشیده از خارهای راه راه قهوه ای یا سیاه و سفید دارد و دو نوع خار بلند و باریک و خار کوتاه و تیز در قسمت انتهایی بدنش قرار گرفته است . پاها و دست هایش پهن است و ناخن های بلندی دارد.

رژیم غذایی:همه ی قسمت های گیاهان (پیاز و ریشه و ... ) ، استخوان و شاخ حیوانات ، غذای تشی را تشکیل می دهد.

زادآوری:تشی ماده در فصل بهار تا پاییز بچه می زاید.

وضعیت حفاظتی:در ایران جمعیت نسبتا" زیادی دارد و خطری نسل آن را تهدید نمی کند.

تعداد بازديد : 70
هما ( نام علمی ،مشخصات و ...)
نام فارسی:هما
نام انگلیسی:lammergeyer
نام علمی:gypaetus barbatus
خانواده:قوشیان (accipiteridae)
جمعیت: جزو پرندگان حمایت شده در ایران است که از جمعیت رضایت بخشی نیز برخوردار نیست. در حال حاضر جمعیت اندک باقی مانده با مشکل کمبود تنوع ژنتیکی مواجه است.
پراکنش: در ترکیه و در کوهستان های خاورمیانه و آسیا زادآوری دارد. در اتیوپی و آفریقای جنوبی نیز دیده می شود. در اروپا به کوهستان های پیرنه و کوهستان های کشور یونان محدود است. در ایران در مناطق کوهستانی البرز و زاگرس دیده می شود.
زیست گاه: در کوهستان ها و صخره های بلند و دور افتاده زندگی می کند.
اندازه: طول بدن آن 102 تا حدود 125 سانتی متر و طول بال 235 تا 275 سانتی متر است. هما بزرگ ترین کرکس ایران به شمار می رود.
ریخت شناسی: نر و ماده شبیه هم هستند. آن ها نوک بسیار کوتاهی دارند که نیم نوک بالایی بلند تر و قلاب شکل است. انتهای بال ها گرد است. پاهایی قوی و چنگال های محکم قلاب دار و دم بلند و لوزی شکل دارند. روی تنه و بال های هما سیاه، زیر تنه قهوه ای کم رنگ و نارنجی مایل به قرمز، سر نارنجی رنگ و اطراف چشم و ناحیه ی منقر سیاه رنگ است. یک دسته موی سیاه سبیل مانند در زیر منقار آن ها دیده می شود.
رژیم غذایی: غذای هما لاشه های حیوانات و مغز استخوان های آن هاست.
زادآوری: هما ی ماده 1 تا 2 تخم سفید با خال های قهوه ای می گذارد و 55 تا 60 روز روی تخم ها می خوابد. جوجه ها ، 107 تا 111 روز در لانه می مانند.
وضعیت حفاظتی گونه: این پرنده نیازی به برنامه ی ویژه ی حفاظتی ندارد.

تعداد بازديد : 109
یوز پلنگ (نام علمی ،مشخصات و...)

   

یوزپلنگ

نام فارسی:یوزپلنگ

نام انگلیسی:cheetah

نام علمی:acinonyx gubatus venaticus

خانواده:خانواده ی گربه سانان(felidae)

جمعیت:فقط70تا100قلاده در ایران.

پراکنش:درقاره های آفریقا وآسیا زندگی می کند و درایران درخراسان ، تهران ، سمنان ، یزد ، اصفهان وکرمان دیده می شود.

زیست گاه:یوزپلنگ دردشتها و تپه ماهورهای مناطق استپی و بیابانی زندگی می کند.

اندازه:طول بدن یوزپلنگ 140 تا 150 سانتی متر ، طول دم آن 60 تا 80 سانتیمتر ارتفاع بدنش 67 تا 94  سانتمتر و وزنش 20 تا 45 کیلوگرم است.

ریخت شناسی:یوزپلنگ سری کوچک ، دست و پایی بلند و کشیده ، کمری باریک ، سینه ای بزرگ ، دمی بلند و کلفت وگوش هایی کوچک و خشنی به رنگ زرد نخودی تا زرد کم رنگ پوشیده است که در قسمت های زیرین بدن سفید می شود.خال های گرد ، کوچک ، سیاه وتوپری در تمام بدن آن ، به استثنای گردن و ناحیه ی شکم دیده میشود.دونوارسیاه رنگ هم در صورت ، از گوشه ی چشم تا دهان(خط اشک)کشیده شده است.یوزپلنگ پنجه هایی آزاد با ناخن های جمع نشدنی دارد.

رژیم غذایی:یوزپلنگ از سم داران بزرگی مانند آهو ، جبیر، قوچ ، میش، کل و بز و پستانداران کوچکی مانند جوندگان و خرگوش تغذیه میکند.

زادآوری:جفت گیری یوزپلنگ ها اواسط زمستان و تولد نوزادان دربهار صورت می گیرد.

وضعیت حفاظتی:این گونه در ایران به شدت در خطر انقراض قرار دارد.


تعداد بازديد : 101
پرستو ( نام علمی و مشخصات و ...)
نام فارسی:پرستو
نام انگلیسی:barn swallow
نام علمی:hirundo rustica
خانواده:چلچله ییان (hirundinidae)
جمعیت:به دلیل باورهای مردم و احترامی که به این پرندگان می گذارند،بهارها و تابستان ها در کشور ما جمعیت کافی دارد.
پراکنش:در جهان در اروپا،فقط در ایسلند،کوهستان های اسکاتلند یناوی و تندرا حضور ندارد. فصل زمستان در آفریقا هم دیده می شود. در فصل بهار و تابستان، در سراسر ایران زادآوری می کند.
زیست گاه: پرستو در فضاهای باز،کشت زارها و اغلب نزدیک مناطق مسکونی زندگی می کند.
اندازه:طول بدن این پرنده ،16 تا 19 سانتی متر است.
ریخت شناسی:بدنی به رنگ سفید و سیاه با جلای بنفش دارد. منقارش تیز،کوتاه و سخت است. دهانی گشاد، پاهایی کوتاه و ضعیف با پنجه هایی قوی،بال هایی بلند،باریک و نوک تیز دارد. دم پرستو دو شاخه است.
رژیم غذایی:پرستو از حشره ها تغذیه می کند.
زادآوری:پرنده ی ماده 4 تا 5 تخم سفید با خال های قرمز می گذارد و 14 تا 16 روز روی آن ها می خوابد. جوجه ها 17 تا 24 روز به مواظبت نیاز دارند تا آماده ی پرواز شوند.
وضعیت حفاظتی گونه: در حال حاضر به اقدام حفاظتی ویژه ای نیاز ندارد.

تعداد بازديد : 119
شوکا ( مشخصات و نام علمی و زیستگاه و...)

نام فارسی:شوکا

نام انگلیسی:roe deer

نام علمی:capreolus capreolus

خانواده:خانواده گوزن ها(cervidae)

جمعیت:نامعلوم

پراکنش:در اروپا و در ایران در گلستان ، گیلان ، مازندران ، آذربایجان شرقی و کرمانشاه پراکنده است.

زیست گاه:شوکا در مناطق جنگلی زندگی می کند.

اندازه:طول بدن شوکا 94 تا 137 سانتی متر ، طول دمش 2 تا 3 سانتی متر ، ارتفاع بدنش 60 تا 90 سانتی متر و وزن آن 19 تا 34 کیلوگرم است و کوچکترین گوزن ایران به شمار می رود.

ریخت شناسی:شوکا جثه ای کوچک ، بدنی ظریف ، دست هایی کوتاهتر از پاها ، دمی بسیار کوتاه و نامشخص ، گوش هایی باریک ، سم هایی سیاه رنگ و یاریک و بلند دارد.نرها شاخ های کوچکی دارند که در قاعده ، سه شاخک دارد. زیر بدن و دم شوکا ها سفید و سطح بدن آن ها قهوه ای مایل به قرمز است.

رژیم غذایی:شوکاها از علوفه ، جوانه ، برگ ، سرشاخه ، پوست درختان ، میوه ، قارچ ، خزه و گل سنگ تغذیه می کنند.

زاد آوری:جفت گیری شوکاها در اواسط تابستان تا اوایل پاییز صورت می گیرد.نوزادان پس از گذشت 9 ماه از لقاح ، به دنیا می آیند.

وضعیت حفاظتی:جمعیت این گونه در ایران به شدت کاهش یافته است و با ادامه ی این روند ، در آینده ی نزدیک در خطر انقراض قرار خواهد گرفت.


تعداد بازديد : 89