close
تبلیغات در اینترنت
منابع طبیعی

جستجوگر پیشرفته سایت



کاج نوئل (نام علمی و مشخصات دیگر)

نام فارسي: نوئل

نام علمي: Picea abies

نام انگليسي: Norway spruce

خانواده:  Pinaceae

سوزني برگ و هميشه سبز، برگها يا سوزن ها كوتاه ( 4-2 سانتيمتر ) با مقطع لوزی، نوك تيز و به رنگ سبز تيره می باشند. كند رشد است. طول دوره زندگي طولاني است. محل كاشت آفتابي ( اين درخت به آب و هواي مرطوب نياز دارد ). مقاومت يا حساسيت به شرايط نامساعد محيطي: به علت سطحي و افقي بودن ريشه ها، اين درخت بوسيله باد ريشه كن مي شود. اين درخت از خشكي زياد هوا آسيب مي بيند. در خاكهاي رسي توصيه مي گردد. مخروطها يا ميوه ها دراز و استوانه اي شكل به طول 15-10 سانتيمتر و اغلب در موقع رسيدن به رنگ خرمايي براق مي باشد. دانه ها معمولاً كوچك و از لحاظ شكل و اندازه شبيه دانه هاي كاج جنگلي يا سيلوستر و به رنگ قرمز خرمايي مات است.

نحوه تكثير: بوسيله بذر در خاك لومي شني در شاسي سرد و در اسفندماه همچنين 
ريشه زايي قلمه با هورمون امكان پذير است.

مشخصات ويژه: پوست تنها به رنگ قرمز خرمايي و فلس دار است. ريشه هاي اصلي از طوقه جدا شده در جهت تقريباً افقي توسعه مي يابند.

موارد كاربرد: گونه اي است زينتي كه به منظور توليد چوب الوار در جنگلكاريها بكار 
مي رود و به لحاظ زيبايي خاص در پاركسازي نيز كاربرد دارد

تعداد بازديد : 90
سرو (نام علمی و مشخصات و ...)

نام علمي:  Cupressus sempervirens

نام انگليسي:  Mediterranean cypress , Italian cypress

خانواده:  Cupressaceae

سوزني برگ و هميشه سبز با برگهاي برنگ سبز تيره. متوسط رشد است. طول دوره زندگي متوسط است. بهترين رشد را در آفتاب كامل دارد. گونه اي خشكي پسند است اما در برابر رطوبت نيز سازگاري نشان مي دهد. يك پايه است. میوه بصورت مخروطي تخم مرغي شكل، به بلندي 4-2 سانتي متر و قطر 3 سانتي متر و داراي 12-8 فلس است كه مدت رسيدن آن دو سال است.

ازدیاد بوسیله كشت بذر در اسفند ماه، قلمه در شهريور ماه صورت می گیرد.

مشخصات ويژه:  داراي سيستم ريشه اي گسترده

موارد كاربرد:  گونه اي است چوبده و جهت مصارف صنعتي كشت مي گردد. همچنين بعنوان گونه اي زينتي در حاشيه خيابانها و پاركها مي تواند بصورت رديفي يا حاشيه اي كشت گردد.

ساير گونه هاي سرو عبارتند از:

C. Lambertiana

سر لامبرتين

C. Sempervirens  var. horizontalis

زربين

C. Sempervirens  var. cereiformis

سروناز

C. Sempervirens  var. fastigiata

سرو شيراز

C. Lusitanica

سرو لاوسون

تعداد بازديد : 73
سرو نقره ای (نام علمی و مشخصات و ...) سرو سیمین

نام فارسي: سرو نقره اي، سرو سيمين

نام علمي: Cupressus arizonica

نام انگليسي:  Smooth cypress , Arizonica cypress

خانواده:  Cupressaceae

سوزني برگ و هميشه سبز به رنگ سبز آبي. سريع الرشد است. طول دوره زندگي طولاني در آب و هواي خشك دارد ولي در بيشتر فضاهاي سبز داراي عمر متوسط است. محل كاشت آفتابي باشد. به بي آبي و خشكي مقاوم است. ولي در صورتي كه به آن آب داده شود رشد زيادي خواهد داشت. گلهاي نر به رنگ زرد گوگردي، آميخته به رنگ سبز چمني و گلهاي ماده به رنگ سبز كبود هستند. ميوه مخروطي شكل به قطر 3-8/1 سانتي متر با فلسهاي محكم بطول 6 ميليمتر تا 25/1 سانتي متر. ازدیاد بوسيله بذر در اسفند ماه، و قلمه در شهريور ماه

مشخصات ويژه: اين درخت تقريباً در تمام نقاط ايران حتي مناطق جنوبي به نتيجه
 مي رسد ولي تحمل سايه را ندارد.

موارد كاربرد:  در باغ ها بصورت تك درخت، در طرح هاي قرينه بصورت متقابل يا ضربدري و همچنين زواياي حاشيه ها يا در گوشه اي از سطوح بزرگ چمن كاشته مي شود، اخيراً كاشت آن بصورت ديواره سبز نيز مرسوم شده است.

تعداد بازديد : 69
درخت عرعر (نام علمی . مشخصات و ...)

نام علمي: Ailanthus altissima

نام انگليسي: Tree – of - Heaven

خانواده: Simarubaceae

خزان كننده و پهن برگ با برگها مركب شانه اي بزرگ كه گاهي به طول 90 سانتي متر مي رسند. ارتفاع آن 18 تا 23 متر است. سريع الرشد است. محل رشد آفتابي كامل تا نيمه سايه مناسب است. در هر نوع خاك ( آهكي يا گچي ) مي رويد. هواي دود آلود صنعتي را بخوبي تحمل مي كند و به آب كمي نياز دارد. گیاهی دو پايه، گلهاي ( سبز و زرد ) نر و ماده آن غير واضح هستند و بر روي درختان جداگانه قرار دارند.. ازدیاد آن بوسیله بذركاري در فروردين ماه (بذرها نباید رطوبت از دست بدهند.) و همچنين بطريقه تقسيم ريشه (ریشه جوش) در اسفند ماه نيز قابل تكثير است. دارای خاصیت خودکشت دارد. براي تأمين برگهاي فراوان و كنترل رشد آن در اوايل بهار مي توان آنرا هرس نمود، چون گلهاي درخت نر توليد بوي نامطبوع مي كند بهتر است از كاشت پايه نر در مناطق شهري اجتناب كرد. همچنين بعلت توليد پاجوش زياد بهتر است در كنار منازل مسكوني كشت نگردد. دارای ریشه های مهاجم است که باعث تخریب لوله های آب و جداول و ساختمان می شود. بقاياي گل و ميوه هاي خشك شده در زمستان چهره نازيبايي به آن مي دهد.

موارد كاربرد: درخت ماده مناسب براي حاشيه خيابانها است. همچنين مي توان از كاشت آن براي جلوگيري از فرسايش خاك ناشي از سيلاب بهره جست.

تعداد بازديد : 190
تشی ( مشخصات ،نام علمی و ...) + عکس


تشی

نام فارسی:تشی

نام انگلیسی:indian crested porcupine

نام علمی:hystrix indica

خانواده:خانواده ی تشی ها (hystricidae)

جمعیت:نامعلوم

پراکنش:در سراسر قاره ی آسیا و در ایران به جز آذربایجان غربی ، در تمام استان ها پراکنده است.

زیست گاه:تشی در تمام زیست گاه ها شامل مناطق جنگلی ، کوهستانی و بیابانی زندگی می کند و در مناطق کوهستانی ، بیش تر از بیابانی گزارش شده است.

اندازه:طول بدن این جانور 70 تا 90 سانتی متر ، طول دم 8 تا 10 سانتی متر ، طول خارها 18 تا 35 سانتی متر و وزن آن 11 تا 25 کیلوگرم است.

ریخت شناسی:بدنی پوشیده از خارهای راه راه قهوه ای یا سیاه و سفید دارد و دو نوع خار بلند و باریک و خار کوتاه و تیز در قسمت انتهایی بدنش قرار گرفته است . پاها و دست هایش پهن است و ناخن های بلندی دارد.

رژیم غذایی:همه ی قسمت های گیاهان (پیاز و ریشه و ... ) ، استخوان و شاخ حیوانات ، غذای تشی را تشکیل می دهد.

زادآوری:تشی ماده در فصل بهار تا پاییز بچه می زاید.

وضعیت حفاظتی:در ایران جمعیت نسبتا" زیادی دارد و خطری نسل آن را تهدید نمی کند.

تعداد بازديد : 43
هما ( نام علمی ،مشخصات و ...)
نام فارسی:هما
نام انگلیسی:lammergeyer
نام علمی:gypaetus barbatus
خانواده:قوشیان (accipiteridae)
جمعیت: جزو پرندگان حمایت شده در ایران است که از جمعیت رضایت بخشی نیز برخوردار نیست. در حال حاضر جمعیت اندک باقی مانده با مشکل کمبود تنوع ژنتیکی مواجه است.
پراکنش: در ترکیه و در کوهستان های خاورمیانه و آسیا زادآوری دارد. در اتیوپی و آفریقای جنوبی نیز دیده می شود. در اروپا به کوهستان های پیرنه و کوهستان های کشور یونان محدود است. در ایران در مناطق کوهستانی البرز و زاگرس دیده می شود.
زیست گاه: در کوهستان ها و صخره های بلند و دور افتاده زندگی می کند.
اندازه: طول بدن آن 102 تا حدود 125 سانتی متر و طول بال 235 تا 275 سانتی متر است. هما بزرگ ترین کرکس ایران به شمار می رود.
ریخت شناسی: نر و ماده شبیه هم هستند. آن ها نوک بسیار کوتاهی دارند که نیم نوک بالایی بلند تر و قلاب شکل است. انتهای بال ها گرد است. پاهایی قوی و چنگال های محکم قلاب دار و دم بلند و لوزی شکل دارند. روی تنه و بال های هما سیاه، زیر تنه قهوه ای کم رنگ و نارنجی مایل به قرمز، سر نارنجی رنگ و اطراف چشم و ناحیه ی منقر سیاه رنگ است. یک دسته موی سیاه سبیل مانند در زیر منقار آن ها دیده می شود.
رژیم غذایی: غذای هما لاشه های حیوانات و مغز استخوان های آن هاست.
زادآوری: هما ی ماده 1 تا 2 تخم سفید با خال های قهوه ای می گذارد و 55 تا 60 روز روی تخم ها می خوابد. جوجه ها ، 107 تا 111 روز در لانه می مانند.
وضعیت حفاظتی گونه: این پرنده نیازی به برنامه ی ویژه ی حفاظتی ندارد.

تعداد بازديد : 58
تفاوت یوز ایرانی با یوز افریقایی

  • یوز ایرانی تعداد خال های روی بدنش کمتر ولی درشت تر است
  • ولی یوز افریقایی تعداد خال هایش بیشتر ولی ریز تر است
  • یوز ایرانی یا اسیایی یال بلندتری نسبت به یور افریقایی دارد 
  • ویژگی دیگر تفاوت انهاش این است که رنگ یوز ایرانی پررنگ تر و از قهوه ای مایل به نخودی می باشد 


تعداد بازديد : 184