close
تبلیغات در اینترنت
نام

جستجوگر پیشرفته سایت



سرو (نام علمی و مشخصات و ...)

نام علمي:  Cupressus sempervirens

نام انگليسي:  Mediterranean cypress , Italian cypress

خانواده:  Cupressaceae

سوزني برگ و هميشه سبز با برگهاي برنگ سبز تيره. متوسط رشد است. طول دوره زندگي متوسط است. بهترين رشد را در آفتاب كامل دارد. گونه اي خشكي پسند است اما در برابر رطوبت نيز سازگاري نشان مي دهد. يك پايه است. میوه بصورت مخروطي تخم مرغي شكل، به بلندي 4-2 سانتي متر و قطر 3 سانتي متر و داراي 12-8 فلس است كه مدت رسيدن آن دو سال است.

ازدیاد بوسیله كشت بذر در اسفند ماه، قلمه در شهريور ماه صورت می گیرد.

مشخصات ويژه:  داراي سيستم ريشه اي گسترده

موارد كاربرد:  گونه اي است چوبده و جهت مصارف صنعتي كشت مي گردد. همچنين بعنوان گونه اي زينتي در حاشيه خيابانها و پاركها مي تواند بصورت رديفي يا حاشيه اي كشت گردد.

ساير گونه هاي سرو عبارتند از:

C. Lambertiana

سر لامبرتين

C. Sempervirens  var. horizontalis

زربين

C. Sempervirens  var. cereiformis

سروناز

C. Sempervirens  var. fastigiata

سرو شيراز

C. Lusitanica

سرو لاوسون

تعداد بازديد : 81
سدر ( نام علمی و مشخصات و... )


نام فارسي:  سدر

نام علمي:  Cedrus deodara

نام انگليسي:  Deodar Cedar

خانواده:  Pinaceae

هميشه سبز و سوزني برگ، برگها به رنگ سبز مايل به آبي تيره به طول 5/2 تا 5 سانتي متر كه بطور گروهي روي شاخه هاي كوتاه يا به تنهايي روي شاخه هاي اصلي قرار گرفته اند. سريع الرشد است. طول دوره زندگي طولاني است. محل كاشت آفتابي تا نيمه سايه ( اين درخت آب و هواي كوهستاني و خنك را دوست دارد ) و بهترين رشد را در آفتاب كامل دارد. مقاومت گياه نسبت به سرما خوب است. براي خاكهاي رسي توصيه مي گردد. تك جنسي و يك پايه اند، گل نر و ماده هر دو به رنگ سبز مايل به آبي هستند منتهي رنگ گل نر پس از مدتي به سرخ مايل به بنفش مي گرايد. ميوه ها مخروطي شكل بطول 5/7 – 5/12سانتي متر به رنگ قرمز خرمايي كه بطور قائم روي شاخه ها قرار دارد. ازدیاد از طریق كاشت بذر در اسفند ماه صورت می گیرد. در ابتدای زندگی رشد کند و بطئی دارد و به تدریج سرعت رشدش زیاد می شود.

موارد كاربرد:  توليد تير تلفن و برق، توليد چوب جهت صنايع نجاري و كاغذسازي و كاربرد در فضاي سبز بيشتر بصورت تك درخت مي باشد.

تعداد بازديد : 83
شب خسب ( ابریشم مصری)


نام فارسي:ابريشم مصری ( شب خسب )

نام علمي: Albizzia Julibirissin

نام انگليسي: Mimosa , Silk tree

خانواده: Mimosaceae , Leguminosae

پهن برگ و خزان كننده، برگها شانه اي مضاعف و داراي 15-10 برگچه است، برگها برنگ سبز روشن مي باشد. ارتفاع آن 5/4 تا 5/7 متر. سرعت رشد متوسط است. طول دوره زندگي كوتاه می باشد. محل كاشت آفتابي تا نيمه سايه است. در تمامي خاكها سازگار است. گلها داراي پرچمهاي متعدد است كه انتهاي آنها صورتي فام و بن آنها سفيد رنگ است. ميوه اين درخت نيام باريك و نازك و مسطح است و دانه هاي بيضوي دراز به رنگ قهوه اي روشن دارد. چوب این درخت مقاومت خوبی در برابر رطوبت د ارد و در صنایع چوب کاربرد فراوان دارد. خاکهای مرطوب، فقیر، سنگلاخی و قلیلایی را تحمل می کند.

نحوه تكثير: كاشت بذر در بهار در دماي بالاي 15، قبل از كاشت بهتر است بذرها به مدت 24 ساعت در آب ولرم خيس شوند. همچنين مي توان از قلمه ريشه در تكثير اين گياه استفاده كرد.

مشخصات ويژه: برگهاي شانه اي آن به نور حساس بوده و شبها بسته مي شود.

موارد كاربرد: پوست درخت براي درمان ناراحتي ها پوستي ( خارش و التهاب ) مؤثر است. از گل آن نيز براي درمان آسم استفاده مي شود.

تعداد بازديد : 76
گز

نام فارسي: گز

نام علمي: Tamarix sp

نام انگليسي: Tamarisk

خانواده: Tamaricaceae

گیاهی خزان كننده است. ارتفاع آن 3 تا 5 متر می رسد. سريع الرشد می باشد.محل آفتابی را ترجیح می دهد. خاک خشک، آهكي يا سيلتي و زهكشي شده مناسب است و در جاهای خشک، کنار آب های شور، در زمین های شوره زار،کنار رودخانه ها رشد می کند. مقاومت زیادی به آب و هوای مختلف دارد و در مناطق بلند و کوهستانی هم رشد می کند. به خاك تا اندازه اي شور سازگار است و در اراضي ساحلي قادر به رشد مي باشد و همچنين در مقابل وزش بادهاي شديد مقاومت نشان مي دهد. گلها به رنگ صورتي در اواخر بهار و اوايل تابستان ظاهر می شوند. ازدیاد آن بوسيله قلمه خشبي در زمستان، قلمه نيمه خشبي در تابستان و همچنين كاشت بذر ( به محض رسيده شدن ) صورت می گیرد. هرس اين گياه در تيرماه انجام مي شود. شكوفه و برگ گياه زينتي است.

موارد كاربرد: در پاركها، منازل و همچنين بعنوان چپر و يا ديواره سبز كاربرد دارد. همچنين در تركيب با سوزني برگان بسيار زيبا به نظر مي رسد. گونه اي است زينتي و مناسب پاركسازي، داراي ارزش دارويي نيز مي باشد.

تعداد بازديد : 83
زبان گنجشک (نام علمی و...)

نام فارسي: زبان گنجشك

نام علمي: Fraxinus ornus

نام انگليسي: Flowering Ash

خانواده: Oleaceae

خزان پذير، داراي برگهاي شانه اي و داراي 9 تا 15 برگچه و به رنگ سبز تيره در تابستان و رنگ زرد درخشان در پاييز است. ارتفاع آن 12 تا 15 متر می باشد. متوسط‌ رشد است. بهترين رشد را در آفتاب كامل دارد. به تمامي خاكها سازگار است. به كم آبي مقاوم مي باشد و هواي دودآلود شهري و صنعتي را بخوبي تحمل مي كند و مقاوم به خاكهاي آهكي است. گلهابه رنگ سفيد در بهار ظاهر می شود. ميوه آن بالدار و ساده ( سامار ) است. ازدیاد به وسیله كاشت بذر در پاييز انجام میشود و همچنین روی برگ نو هم پیوند می خورد.. داراي سيستم ريشه اي قوي بوده و به سرعت يك منطقه بزرگ را 
مي پوشاند و به علت داشتن ريشه هاي سطحي قوي بهتر است از كاشت آن در نزديك ساختمانها خودداري گردد یا به عبارت دیگر ریشه ها مهاجم است.

موارد كاربرد: استفاده از اين درختان بصورت ديواري در كنار خيابانها و اتوبانها زيباست.


تعداد بازديد : 96
دارکوب سر سرخ (نام علمی و مشخصات و...)
نام فارسی:دارکوب سر سرخ
نام انگلیسی:middle spotted woodpecker
نام علمی:picoides medius
خانواده:دارکوبیان (picidae)
جمعیت:این پرنده تنها در مناطق جنگلی زیست می کند و در مقایسه با سایر پرندگان ف جمعیت کمی دارد. اما از میان دارکوب هاف دارکوب های سرسرخ ،بیش تر از گونه های دیگر در کشور ما زندگی می کنند.
پراکنش:در مناطق وسیعی از غرب پاله آرکتیک(در جغرافیای جانوری به بخشی که شامل اروپا،شمال آسیا و آفریقاست،گویند)پراکنش دارد. در کوهستان های شمال اسپانیا،فرانسه و شرق روسیه هم زندگی می کند. در ایران در نیمه ی شمالی البرز و جنگل های بلوط زاگرس دیده می شود.
زیست گاه:این پرنده در جنگل های پهن برگ ،به خصوص جنگل های بلوط،زندگی می کند.
اندازه: طول بدن دارکوب سر سرخ در حدود 21 سانتی متر است.
ریخت شناسی:صورتی سفید رنگ ،تا رکی کاملا قرمز،منقاری ظریف و زیر تنه ای سفید با رگه های نازک قهوه ای دارد. زیر دمگاه این پرنده قرمز رنگ است.
رژیم غذایی: دارکوب سر سرخ از حشره ها و میوه هایی مانند بلوط تغذیه می کند.
زادآوری: پرنده ی ماده در لانه ای که در تنه ی درخت به شکل سوراخی ساخته است،4 تا 8 تخم سفید می گذارد. جفت نر و ماده 11 تا 14 روز روی تخم ها می خوابند. ج.جه ها پس از بیرون آمدن از تخم ، 22 تا 23 روز نزد والدین می مانند.
وضعیت حفاظتی گونه: این پرنده نیازی به برنامه ی ویژه ی حفاظتی ندارد.

تعداد بازديد : 73
پرستو ( نام علمی و مشخصات و ...)
نام فارسی:پرستو
نام انگلیسی:barn swallow
نام علمی:hirundo rustica
خانواده:چلچله ییان (hirundinidae)
جمعیت:به دلیل باورهای مردم و احترامی که به این پرندگان می گذارند،بهارها و تابستان ها در کشور ما جمعیت کافی دارد.
پراکنش:در جهان در اروپا،فقط در ایسلند،کوهستان های اسکاتلند یناوی و تندرا حضور ندارد. فصل زمستان در آفریقا هم دیده می شود. در فصل بهار و تابستان، در سراسر ایران زادآوری می کند.
زیست گاه: پرستو در فضاهای باز،کشت زارها و اغلب نزدیک مناطق مسکونی زندگی می کند.
اندازه:طول بدن این پرنده ،16 تا 19 سانتی متر است.
ریخت شناسی:بدنی به رنگ سفید و سیاه با جلای بنفش دارد. منقارش تیز،کوتاه و سخت است. دهانی گشاد، پاهایی کوتاه و ضعیف با پنجه هایی قوی،بال هایی بلند،باریک و نوک تیز دارد. دم پرستو دو شاخه است.
رژیم غذایی:پرستو از حشره ها تغذیه می کند.
زادآوری:پرنده ی ماده 4 تا 5 تخم سفید با خال های قرمز می گذارد و 14 تا 16 روز روی آن ها می خوابد. جوجه ها 17 تا 24 روز به مواظبت نیاز دارند تا آماده ی پرواز شوند.
وضعیت حفاظتی گونه: در حال حاضر به اقدام حفاظتی ویژه ای نیاز ندارد.

تعداد بازديد : 108